فاطمه (س)، مادر پدرش

 فرخنده روز بیستم جمادی الثانی، سالروز ولادت خجسته و باسعادت بانوی دو عالم، دختر رسول خدا، خاتم پیامبران، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیهاست، روزی که خداوند سوره کوثر را به محمد صلی الله و علیه و آله عطا کرد.

در کتابهای شیعه و سنی روایت است که پیغمبر بنا به وحی و سفارش الهی، او را فاطمه نامیدند، چون خود و شیعیان او از آتش دوزخ بریده اند، او 8 سال قبل از هجرت پیامبر به مدینه، متولد شد و اکنون بیش از 1400 سال از تولد آن بزرگوار می گذرد .
حضرت فاطمه، آخرین فرزند از زندگی مشترک 25 ساله خدیجه و محمد است که پنج سال پس از پیامبری رسول خدا که حساسترین دوران زندگی ایشان بود به دنیا آمد تا به همراه مادر فداکارش در آن دوران حساس و جهل و جاهلیت، خانواده ای با فضیلت را پایه گذاری کند.
دورانی که مشرکان امیدوارانه در این فکر بودند که بعد از وفات پیامبر دین و آئین او بدون یار و یاور خواهد ماند و پیام و رسالت ایشان به فراموشی سپرده خواهد شد، چرا که آنها بر اساس سنت غلط زمان جاهلیت ، دوام نسل یک فرد را در داشتن فرزند پسر قلمداد می کردند وچون دو فرزند پسر پیامبر اسلام در کودکی از دنیا رفته بودند، آنها از این مسئله خوشحال بودند که نسل پیامبر خدا منقرض شده و وقتی آن حضرت از دنیا برود، کسی نیست که دین اسلام را حافظ و نگاهبان باشد و پرچم پاسداری از آن را بر دوش گیرد.
دراین بین مشرکان از این مطلب غافل بودند که پیامبر اسلام یقین داشت ازاو نسل پاک، معصوم و پربرکتی بوجود می آید که منشاء تمام خوبیهای جهان خواهد شد و چیزی نگذشت که قلب پیامبر به نوید و بشارت خداوند روشن و آن زمانی بود که سوره کوثر بر ایشان نازل شد و در این سوره بر روی تمام تصورات عاطل و واهی دشمن (مشرکان) خط بطلان کشیده پیروزی نهایی حق و شکست باطل را نوید می دهد و به پیامبرش خطاب می کند: ما به تو کوثر را عطا کردیم، پس به شکرانه آن نماز به جای آور و قربانی کن. همانا نسل دشمن تو بریده خواهد ماند و اینجا بود که وعده پروردگار با ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها تحقق یافت و حضرت محمد(ص) نیز به شکرانه این لطف، اوامر خداوند را در این خصوص اطاعت کرد.
آری زهرا آمد، فاطمه ای به خانه محمد پای نهاد که تمام امیدواری های مشرکان را بر باد داد و قلب مبارک رسول خدا را شادمان و مسرور کرد، زهرایی که در کنار پدر و مادر با بهترین ارزشهای الهی و اخلاقی آشنا شد، فاطمه ای که همسر و همسفر مولایش امیرالمومنین علی علیه السلام بود.
بانویی که خدا به رضاى او خرسند و به غضب او غضبناک مى‏شود، زهرایی که گاهى پدر ایشان مى‏فرمودند: فاطمه (س) یک شاخه گل است«ریحانه» فاطمه پاره تن من است «بضعة مِنّى» و گاهى مى‏فرمودند: فاطمه عزیزترین مردم به نزد من است هر که فاطمه را شاد کند مرا شاد کرده و هر که فاطمه را بیازارد مرا آزرده است.
رسول خدا علاقه وافری به حضرت داشتند وعشق و محبوبیت ایشان را می توان آشکارا در زندگی فاطمه مشاهده کرد، زهرای اطهر نیز عشق و علاقه زیادی به پدر داشتند، عشق این دو فراتر از رابطه پدر و فرزندی بود، سخنانی که پیامبر به هنگام اظهارعلاقه نسبت به دخترش بیان می فرمودند، نشان دهنده معیارهای دیگری بود، شخصیت والای فاطمه و مقام کم نظیر ایشان در وادی عرفان و عبادت، عفاف و تقوای حضرت، همه نقشی اساسی و محوری در این عشق و علاقه متقابل داشت تا جایی که پیامبر ایشان را « مادر خویش» لقب داده و حضرت فاطمه را«ام ابیها» نامیدند.
چرا که ....
آنگاه که دشمنان پیامبر با کمال بی ادبی شکمبه بر سر پدر مى‏ریزند اوست که با دستهاى کوچک خود آنها را از سر و روى حضرتش پاک مى‏کند، وقتی پدرش را کتک مى‏زنند، او از شدت تاثر مى‏گرید و پدر را نوازش مى‏کند، زمانی که بر بدن پدرش جراحات وارد مى‏کنند، اوست که همچون پرستارى مهربان بر آن جراحات مرهم مى‏گذارد والحق که این دختر را چه تحملى در رنجها و نامردى‏ها بود و چه آثارى از خدمات ارزنده او و و و....
فاطمه زهرا سلام الله علیها، مصداق آیه قدر، (انا انزلنا فى لیلة القدر) مصداق خیر کثیر، سوره کوثر (انا اعطیناک الکوثر) خداوند در قرآن او را کوثر یا خیر کثیر نامید و اساس نزول آن کوتاه کردن شر سخن مشرکان از سر پیامبر بود چرا که شماتت کنندگان پیامبر مصداق ابترند.
زهرا، مصداق آیه نسائنا در داستان مباهله، رسول خدا (ص) فاطمه (س) را بعنوان الگوى زن و مصداق و نماینده کلى زنان اسلام و بر این اساس نام او را در قرآن در قالب نسائنا ثبت داد ، او مصداق آیه(تطهیر) انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً در قرآن است، مصداق آیه ایثار و اطعام (یطعمون الطعام على حبه مسکیناً و یتیماً و اسیراً ) اوست که به همراه على و فرزندان خود و فضه افطارى خود را در راه خدا داد و با آب روزه را افطار کرد و این عمل تا سه روز پى در پى ادامه یافت و او مصداق ذى القربى، از نظر خویشاوندى دختر پیامبر و نزدیکترین خویشاوند اوست.
مقابل هر صفت و کمالی که از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می دانیم، برایش یک لقب پر معنا و محتواست، القاب حضرتش بی شمار چرا که کمالاتش پایان ناپذیر است، زهرا، صدیقه، طاهره، راضیه، مرضیه، مبارکه، بتول‌ و لقب های دیگر، از جمله القابی هستند که محدثان، برای دختر پیغمبر نوشته اند که از آنها، لقب زهرا از شهرت بیشتری برخوردار است.
فاطمه، مادر شیعه و بانوی بزرگواری است که قلم در وصف حضرتش و بیان فضایل و خصایل ایشان ناتوان و درمانده و زبان در مدحش الکن است و وصف و مدحش در این مقال نمی گنجد و تنها در حد فهم و ادراک محدود ماست و بدان امید داریم که از آسمان ولایت حضرتش، روزنه‏اى در فکر، روح و روان مان پدید آید، دل مان به نور وجودش روشن شود و درس آموزى و دینداری از او را الگوی خود سازیم.
اندکی که در وصفش گذشت تنها قطره ای از اقیانوس بی انتهای خوبی ها و خصلت های این بانوی با فضیلت و حافظ دین خداست که تمام وجودش را وقف اسلام کرد، کوتاه سخن آنکه چشمه ای گواراتر از این کوثر وجود ندارد و چه خوب که قطره ای از این چشمه برگیریم، حتی نامی برای فرزندان دخترمان.
و اما ....
روزها و هفته ها هر یک به نوعی و با مناسبت خاصی در پی هم می آیند و می روند و زمان همچنان تکرار می شود، اما یک روز که همیشه انتظار آن را می کشیم از همه روزها زیباتر و به یاد ماندنی تر است، روزی که هرگز نمی خواهیم پایان یابد و به شب برسد و خورشید آرزوها و آمال مان (دیدن روی مادر و بوسیدن و بوییدن او در این روز) غروب کند.
روزی که در تقویم شمسی برابر با ولادت الگوی زنان و مادران، بانوی عالم هستی، یعنی فاطمه زهرا سلام الله علیها به عنوان روز مادر(زن) ثبت شده است و چه خوب روزی، روز مادر نام گرفت که مزین به ولادت با سعادت و فرخنده بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام است.
آری، بیستم جمادی الثانی، روزی است که به عنوان روز مادر می شناسیم و هر سال همه چشم انتظار فرارسیدن این روز هستیم و از چند ماه قبل در تدارک تقدیر، تشکر و ارج گزاری بر زحمات فرشتگان خستگی ناپذیر و پایداری هستیم که در آسمان زندگی مان همچون ستاره می درخشند.
چه زیباست این جمله پرمعنای رسول خدا صلی الله و علیه و آله که: بهشت زیر پای مادران است و چه گواراتر، کلام گوهربار دخت گرامی اش حضرت زهرا علیها السلام که قبل از گفتن این جمله یک دستور زیبای دیگر هم داده اند : در خدمت مادر باش، زیرا بهشت زیر پای مادران است.
براستی تا چه اندازه این سخن حضرت زهرا علیهاالسلام را به کار بسته و فرزند خوبی برای مادران مان بوده ایم، چقدر دستورات ام الائمه را درباره آنها اطاعت کرده ایم. ؟
اگر ادعای این را داریم که ایشان مادرهمه ماست تا چه اندازه از این الگو در روال زندگی خودمان استفاده کرده ایم و به سفارشات ایشان در دین مان اهمیت داده ایم.؟
پرواضح است که اگر بخواهیم سعادت دنیا و آخرت را برای خود مهیا ساخته و حق خود درباره والدین بخصوص مادران را ادا کنیم، باید به سفارشات این بزرگواران( رسول خدا و اهل بیت طاهرینش علیهم السلام) عمل کنیم.
مادرانی که با تقدیرهای فراوان حتی نمی توان ذره ای از زحمات آنها را جبران کرد، مادرانی که آغوش گرم شان بهترین مامن ما بوده و هست تا در آرامشی دلپذیر ماوا بگیریم.
چه خوب مادرانی که در این روز(روز مادر) چشم انتظار دیدار فرزندان خود هستند و حتی با یک شاخه گل یک دنیا شادی را احساس می کنند و چشمداشتی به هدایای گرانقیمت ندارند و هدیه ای هرچند ناچیز برایشان شادی آور و مسرت بخش است.
پس با یک شاخه گل، قلب مهربان مادران مان را شاد و از آنها برای همه زحمات شان قدردانی کنیم.
چمن چمن گل از تو مادر، چرا که بهار با تو زیباست؛ دوستت دارم مادر.** احسان عربی مفرد